"اما من يعقوب مهرنهاد متولد سال ۵۸ شمسی و ساکن ديار مردان و زنان خونگرم و صبور و نوع دوست بلوچستان می باشم و به روز نمودن وبلاگ نيز به دليل مشغله های فراوان در انجمن جوانان صدای عدالت که سازمانی مردمی و غيرحکومتی و برای خدمت به همنوعان و جامعه بشری می باشد..."

اين صدای جوانی وبلاگ نويس بود که در سحرگاه چهاردهم مرداد ماه ۱۳۸۷ در زندان مرکزی زاهدان اعدام گرديد و يگانه جرم او ابراز انديشه و تلاش در جهت حقوق اوليه مردم محروم بلوچ بود ،

جنايتکاران اسلامی حاکم بر ايران روزنامه نگار و فعال اجتماعی، يعقوب مهر نهاد را سحرگاه روز چهاردهم مردادماه ١٣٨٧ همراه يک زندانی ديگر در زندان زاهدان به جوخه مرگ سپردند. اين روزنامه نگار با اتهام واهی وابستگی به گروه جندالله در ارديبهشت سال ١٣٨۶ دستگير و بعد از ماه ها شکنجه، در شهريور همان سال در يک دادگاه فرمايشی به مرگ محکوم شد.

یعقوب مهرنهاد پس از بازداشت بیش از ۵ ماه در بازداشتگاههای وزارت اطلاعات به سر برده و پس از آن به مدت ۲ ماه بدون هیچ حکمی در زندان مرکزی زاهدان زندانی شده بود. در چهارم دی ماه سال گذشته دادگاه وی تشکیل شده و پس از محاکمه به جای صدور حکم و علی رغم گفته ی قاضی پرونده مبنی بر صدور حکم طی ۱۰ روز، مجددا وی را در تاریخ ۱۵/۱۰/۸۶ برای اخذ اعترافات به بازداشتگاه اطلاعات انتقال داده اند. وی سرانجام طی دادگاهی ناعادلانه و بدون حضور هیات منصفه، وکیل و خانواده او به “محاربه و فساد فی الارض از طریق عضویت و همکاری با گروهک تروریستی موسوم به جندالله” محکوم شد.

به گزارش خبرنامه امیرکبیر، پس از صدور حکم اعدام برای یعقوب مهرنهاد، خانواده وی درصدد بودند تا محمدعلی دادخواه وکالت پرونده را بر عهده بگیرد، اما وزارت اطلاعات زاهدان با فشار و تهدید خانواده یعقوب، آنان را از ارتباط با وکلا در تهران و انعکاس خبرهای مربوط بر حذر می داشتند. وزارت اطلاعات زاهدان با قول حل مشکل و تغییر حکم اعدام به خانواده وی، تعیین وکیل برای یعقوب را باعث پیچیده تر شدن پرونده بیان کرده و این امر را به ضرر یعقوب عنوان می کردند.

یعقوب مهرنهاد در اردیبهشت ۸۶ پس از برگزاری پنجمین همایش سالانه “جوانان پرسشگر، مسئولین پاسخگو” که تعدادی از مسئولین نیز در آن حضور داشتند همراه با تعدادی دیگر از اعضای شورای مرکزی انجمن بازداشت شدند.

انجمن جوانان صدای عدالت هر ساله در اردیبهشت ماه همایشی با عنوان “جوانان پرسشگر؛ مسئولین پاسخگو” برگزار می نمود که در آن مردم به انعکاس مسایل و مشکلات و مطالبات مردم می پرداختند. انعکاس مشکلات مردمی به مسئولین و گرفتن پاسخ از آنها و برگزاری کلاس های کامپیوتر، زبان، طراحی و نقاشی از جمله فعالیت های این انجمن بود. تمام تلاش این انجمن ارتقای سطح فرهنگی مردم محروم زاهدان و رسیدگی به معضلات آنان بود. انجمن جوانان صدای عدالت، نهادی مدنی، مستقل و مردمی بود که با اخذ اعتبارنامه از سازمان ملی جوانان از سال ۱۳۸۱ فعالیت خود را آغاز کرده و اعضای شورای مرکزی آن، هر دو سال یکبار با برگزاری انتخابات تعیین می شدند.

یعقوب مهرنهاد در وبلاگی که داشت در معرفی خود نوشته بود: ” (خداوند وضع وحال هیچ ملتی را تغییر نمیدهد مگر آنکه خود به تغییر وضع خویش اقدام نمایند ) این کلام نورانی والهی موجب ایجاد انگیزه برای تمام فعالیتهائی است که انجام میدهم و معتقدم در صورت عمل به این کلام الهی همه مردم می توانند اوضاع خود وجامعه خویش را از ظلمت به سوی روشنائی تغییر دهند. از بی عدالتی و نابرابری ها وفقر و ستم به آنچه که آرمان بشری است وخواسته های مشروع انسانی. و اما من یعقوب مهرنهاد متولد سال ۵۸ شمسی وساکن دیار مردان وزنان خونگرم وصبور ونوع دوست بلوچستان می باشم.”

وی در دیداری با نمایندگان زاهدان در مجلس گفته بود: “بهترین راه مبارزه با ناامنی در بلوچستان وایجاد امنیت، اختصاص بودجه در نظر گرفته شده برای امنیت به آموزش وپرورش و ارتقاء کیفیت آموزشی دانش آموزان استان میباشد.” وی با اشاره به اینکه تا زمانیکه برای از بین بردن فقر وبیسوادی وکم سوادی در استان تلاش نشود هیچ امنیت پایداری در استان تحقق نخواهد شد، خطاب به نمایندگان استان گفته بود: “تنها راه ایجاد امنیت در استان اجرای عدالت واقعی ورفع فقر وتبعیض واز بین بردن بیکاری وبی سوادی می باشد.”